Prolog

          W centrum kuchni pojawił się portal do otchłani. Obok niego zajął miejsce arcydemon, dzierżąc wielką, kartonową strzałkę z napisem: ''Tędy do otchłani''. Chłopak stojący przy blacie kuchennym, spojrzał na to nietypowe zjawisko i starannie rozprowadził warstwę masła po kromce chleba - tak, żeby nie była za gruba, ani za cieńka. Marysia siedziała przy stole, sącząc sok pomarańczowy. 

- Bartek, to chyba do ciebie.

- Może poczekać. - Chłopak zajrzał do lodówki, po czym westchnął. - Nie widziałaś przypadkiem dżemu truskawkowego?

       Jej  wzrok zdradzał irytację. On  doskonale ją  rozumiał, naprawdę cieżko jest mieszkać z początkującym czarodziejem. Arcydemony w kuchni, wyłaniające się z muszli klozetowej impy, spacerujące po strychu bezstrachy - ich dom zaczynał przypominać specyficznej natury ogród zoologiczny. I botaniczny, czasem.   

        Kuchenną atmosferę wypełniała lekka aura magnetyczna bijąca z portalu do otchłani. Oprócz tego, ciągle słychać było bartkowe poszukiwanie dżemu truskawkowego i marysiowe posiorbywanie soku. Arcydemon, zdając sobie sprawę z tego, że jest jedyną niechcianą tutaj osobą, nieśmiale skrobał rogi wielkiej kartonowej strzałki. Dziewczynka wpatrywała się w gościa, próbując nawiązać z nim kontakt wzrokowy, lecz gdy się udało, ten od razu skierował speszone spojrzenie w stronę rogu kuchni.

- Bartek...

- No dobrze, już dobrze! - Chłopak zakręcił w powietrzu nożem ubrudzonym masłem, którego cząstka odkleiła się od stalowego ostrza i wpadła z cichym pluskiem do marysiowej szklanki soku. - Circulum ad demonum, czy coś! - Kartonowa strzałka wyskoczyła nagle z rąk wystraszonego arcydemona, po czym zniknęła w portalu otchłani. Wyznawca piekła opuścił ramiona w geście rezygnacji i niezadowolony podążył za zgubą.

             Marysia z grymasem przyglądała się dryfującej w jej soku cząstce masła. 

- O, jest i dżem. - Zadowolony Bartek podniósł słoik z kafelkowanej podłogi.

            Mijał już drugi tydzień odkąd przybrane rodzeństwo musiało radzić sobie samodzielnie w tym, dosyć sporym, domu. Rodzice uczestniczyli w wojnie magów - coś na podobieństwo obrony doktoratu. Tak przynajmniej im mówili. Jednak najgorzej jest zaczynać historię od środka. Dlatego cofnijmy się o parę kroków.